Dyybuk

سرفه می کنم...

سرفه ها تمام شد...

سرفه هایم به خون آبه افتادند...

زمان دورم می چرخد...

و دنیا به تلخی خودش بر سرم خراب می شود...

خواب نمی بینم...

سرفه می کنم و روح تکه تکه شده ام را در فضای خط خطی بیرون قی میکنم...

قی می کنم روحم را ...

جسمم را به خاک می نشانم...

پوست بر میچیند روحم از سرمای زیر پایم...

باز بر می خیزم...

پاهایم می لرزند...

پاهایم می لرزند...

گام هایم را در پس یک دیگر بر زمین می کشم...

شل می زنم...

صدای باد است و بوی خاک...

سرفه می کنم عفونت های درونم را....

اشک می ریزم چرک های ذهنم را...

پاک می شوم و سر معده ام خالی....

خاک می خورم.....

روزه می گیرم زندگی را....

سرفه می کنم خودم را....

رنگ می بخشد به زندگی ام